Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009
Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009
ΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΕΝΑ ΚΑΛΟΓΥΡΙΣΜΕΝΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ, Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΙ...
Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009
Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009
ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ MOZ!
Κατέρρευσε επί σκηνής ο τραγουδιστής Morrissey.
"Στο νοσοκομείο σε σταθερή κατάσταση νοσηλεύεται ο Βρετανός τραγουδιστής Morrissey, ο οποίος κατέρρευσε επί σκηνής. Το περιστατικό συνέβη το βράδυ του Σαββάτου, όταν ο πρώην τραγουδιστής των The Smiths αντιμετώπισε έντονα αναπνευστικά προβλήματα. Ο 50χρονος Morrissey είχε μόλις ξεκινήσει τη συναυλία του στο Oasis Leisure Centre, στο Swindon της νοτιοδυτικής Αγγλίας, όταν αισθάνθηκε αδιαθεσία.Τελειώνοντας το τραγούδι «This Charming Man», κατέρρευσε επί σκηνής και δύο μέλη της μπάντας έτρεξαν κοντά του για τις πρώτες βοήθειες ενώ σύντομα έφθασε ασθενοφόρο για να μεταφερθεί σε νοσοκομείο. Όπως δήλωσε εκπρόσωπος της τοπικής υπηρεσίας άμεσης βοήθειας «Λίγο μετά από τις 21:00, λάβαμε κλήση για έναν 50χρονο άνδρα, ο οποίος παρουσίαζε αναπνευστικές δυσκολίες και ήταν αναίσθητος. Στείλαμε ασθενοφόρο. Όταν έφτασε, ο ασθενής είχε τις αισθήσεις του».
Η κατάσταση του τραγουδιστή χαρακτηρίζεται σταθερή ενώ έχει διαφύγει τον κίνδυνο για τη ζωή του. Νοσηλεύεται στο Great Western Hospital του Swindon για μία πληρέστερη εξέταση."
E-RADIO BLOG - 25-10-2009
The Day The Earth Stood Still
ΜΕΡΙΚΑ CLASSICS ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ CLASSICS. ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΡΙΜΕΪΚ;
ΕΓΩ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΤΗ ΒΟΛΕΨΩ
"Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά;Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα."
ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑ ΠΡΟΧΘΕΣ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.
ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΕΙΔΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ, ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΩ...
Φέρτε πίσω τις φανέλες!
Του Μιχάλη Λεάνη - 21.10.2009 - ATHENS VOICE
"Από μικρός ήμουν κολλημένος με τις φανέλες των ομάδων. Συμπάθησα ομάδες σε Ελλάδα και εξωτερικό μόνο και μόνο για το συνδυασμό των χρωμάτων και το σχεδιασμό τους. Ξόδευα το χαρτζιλίκι μου σε αγγλικά ποδοσφαιρικά περιοδικά μόνο για να χαζεύω τις εμφανίσεις των συλλόγων. 
Η πρώτη φανέλα που με έκανε να μείνω με το στόμα ανοιχτό ήταν της Γουέστ Χαμ. Εντάξει, βοήθησε και η καψούρα μου με τον Μπόμπι Μουρ. Γούσταρα το στιλ στο παιχνίδι του. Αριστοκρατικό και επιβλητικό. Κοιτώντας προσεκτικά μια φωτογραφία του πρόσεξα τη διχρωμία στην μπλούζα. Μια διχρωμία ξεχωριστή από αυτή των ελληνικών ομάδων. Δεν είχε ρίγες κάθετες ή οριζόντιες, αλλά τα μανίκια είχαν άλλο χρώμα από αυτό της φανέλας. Εκστασιάστηκα. Αργότερα, στο αγγλικό περιοδικό “Shoot” είδα την έγχρωμη εκδοχή της. Κόκκινο μπορντό ο κορμός και γαλάζια τα μανίκια. Τρελάθηκα. Έμεινα να τη χαζεύω ώρες. Το επόμενο κόλλημά μου με εμφάνιση ομάδας ήταν με αυτή του Άγιαξ. Ήμουν που ήμουν ενθουσιασμένος με την ομάδα, ήρθε κι η φανέλα να μου δώσει τη χαριστική βολή. Τι ήταν αυτό που έβλεπαν τα μάτια μου; Ακόμη και τώρα τη θεωρώ πολύ προχό. Λευκή και στο κέντρο μια κόκκινη φαρδιά ρίγα που συνεχίζει στην πλάτη. Πού το σκέφτηκαν, μονολογούσα με τις ώρες. Όταν την εποχή του μεγάλου Άγιαξ έβρισκα ασπρόμαυρες φωτογραφίες της ομάδας, τις έκοβα και με ένα κόκκινο μαρκαδόρο ζωγράφιζα τη ρίγα, να ξεχωρίζει.Μετά μπήκαν στη ζωή μου οι Ιταλοί. Η προσωπική μου Κατοχή. Η εμφάνιση της Ίντερ ήταν πολύ του γούστου μου, αν και σαν ομάδα δεν μου έκανε κλικ. Αυτός ο συνδυασμός όμως της μαύρης ρίγας δίπλα σε αυτή που οι Ιταλοί αποκαλούν ατζούρα, θεωρούσα ότι ήταν από τους πιο καλαίσθητους στο χώρο του ποδοσφαίρου. Με έφτιαχναν επίσης οι πολύ λεπτές κόκκινες και μαύρες ρίγες στη φανέλα της Μίλαν τη δεκαετία του ’70. Παρακαλούσα γονατιστός τον πατέρα μου να με πάει στην Τούμπα στο ματς με τον ΠΑΟΚ για να τη δω από κοντά. Απορώ γιατί δεν την κράτησαν και πέρασαν στην εκδοχή με τις φαρδιές ρίγες. Η λευκή φανέλα της Ρόμα με μια ρίγα κόκκινη και μια κίτρινη, οριζόντιες στο στήθος, ήταν βασικά αυτή που με έκανε να γίνω οπαδός της ομάδας. Κόλλημα, σας λέω, με τις μπλούζες των ομάδων. Και γι’ αυτό πολλές φορές βγάζω ένα παράπονο, κυρίως με τις ελληνικές ομάδες που με το χρόνο άλλαξαν τους χρωματισμούς στις εμφανίσεις τους. Δεν είναι μπλε και κόκκινο τα χρώματα του Πανιωνίου. Είναι πορφυρό και κυανό μαζί, σε ένα συνδυασμό που θεωρώ μεγαλοπρεπή και άκρως εντυπωσιακό. Τη δε λευκή παραλλαγή της μπλούζας με τη μία ρίγα πορφυρή και την άλλη κυανή, οριζόντιες στο στήθος, τη θεωρώ αριστουργηματική. Για όσους ενδιαφέρονται, σημειώνω ότι αυτή η φανέλα κυκλοφορεί αυτές τις μέρες και πάλι σαν επετειακή στην μπουτίκ της ομάδας. Θα την αγοράσω, γιατί δεν θέλω με τίποτα να λείπει από τη συλλογή μου. Παράπονο έχω και από την ομάδα μου, τον ΑΡΗ. Δεν είναι αυτό το κίτρινο το παλιό στη φανέλα του σήμερα. Έχει αλλάξει. Έχει γίνει πιο έντονο, πιο βαθύ κίτρινο. Το κίτρινο του ΑΡΗ ήταν το κροκί το λεγόμενο. Το σκούρο κίτρινο και όχι το ανοιχτό, όπως στη φανέλα της ΑΕΚ. Μια που ανέφερα την Ένωση έχω να καταγγείλω άλλο ένα έγκλημα αισθητικής. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 στην Ένωση είχαν κυκλοφορήσει μια φανέλα που όσοι τη θυμούνται σίγουρα θα τη νοσταλγούν. Κίτρινο έντονο με τρεις οριζόντιες μαύρες ρίγες στο στήθος. Αυτή στη μέση φαρδιά και οι άλλες δυο πάνω και κάτω λεπτές. Στο κέντρο, σε κύκλο ο Δικέφαλος. Την κατάργησαν, οι εγκληματίες, και έβγαλαν κάτι άλλες με έναν τεράστιο δικέφαλο που ξεκινούσε από τις μασχάλες και δεν ξεχώριζες πού τελείωνε. Ούτε στο κέντρο διάσωσης άγριων πτηνών δεν θα σκεφτόντουσαν να φτιάξουν τέτοια κακογουστιά. Αλλά και ο Παναθηναϊκός το νέρωσε το πράσινό του. Πού είναι εκείνο το πράσινο σαν αυτό της φύσης, με το Τριφύλλι δεξιά; Η εμφάνιση την εποχή του Γουέμπλεϊ ήταν η καλύτερη από όλες και δεν την κράτησαν. Φέρτε λοιπόν πίσω τις φανέλες που αγαπήσαμε και πετάξτε αυτές τις μοντέρνες παραλλαγές στα σκουπίδια. Έχω την αίσθηση ότι οι ομάδες μας μαζί με την αίγλη τους χάνουν και το χρώμα που τις χαρακτήριζε. Ή μήπως αυτά πάνε μαζί;"
Η πρώτη φανέλα που με έκανε να μείνω με το στόμα ανοιχτό ήταν της Γουέστ Χαμ. Εντάξει, βοήθησε και η καψούρα μου με τον Μπόμπι Μουρ. Γούσταρα το στιλ στο παιχνίδι του. Αριστοκρατικό και επιβλητικό. Κοιτώντας προσεκτικά μια φωτογραφία του πρόσεξα τη διχρωμία στην μπλούζα. Μια διχρωμία ξεχωριστή από αυτή των ελληνικών ομάδων. Δεν είχε ρίγες κάθετες ή οριζόντιες, αλλά τα μανίκια είχαν άλλο χρώμα από αυτό της φανέλας. Εκστασιάστηκα. Αργότερα, στο αγγλικό περιοδικό “Shoot” είδα την έγχρωμη εκδοχή της. Κόκκινο μπορντό ο κορμός και γαλάζια τα μανίκια. Τρελάθηκα. Έμεινα να τη χαζεύω ώρες. Το επόμενο κόλλημά μου με εμφάνιση ομάδας ήταν με αυτή του Άγιαξ. Ήμουν που ήμουν ενθουσιασμένος με την ομάδα, ήρθε κι η φανέλα να μου δώσει τη χαριστική βολή. Τι ήταν αυτό που έβλεπαν τα μάτια μου; Ακόμη και τώρα τη θεωρώ πολύ προχό. Λευκή και στο κέντρο μια κόκκινη φαρδιά ρίγα που συνεχίζει στην πλάτη. Πού το σκέφτηκαν, μονολογούσα με τις ώρες. Όταν την εποχή του μεγάλου Άγιαξ έβρισκα ασπρόμαυρες φωτογραφίες της ομάδας, τις έκοβα και με ένα κόκκινο μαρκαδόρο ζωγράφιζα τη ρίγα, να ξεχωρίζει.Μετά μπήκαν στη ζωή μου οι Ιταλοί. Η προσωπική μου Κατοχή. Η εμφάνιση της Ίντερ ήταν πολύ του γούστου μου, αν και σαν ομάδα δεν μου έκανε κλικ. Αυτός ο συνδυασμός όμως της μαύρης ρίγας δίπλα σε αυτή που οι Ιταλοί αποκαλούν ατζούρα, θεωρούσα ότι ήταν από τους πιο καλαίσθητους στο χώρο του ποδοσφαίρου. Με έφτιαχναν επίσης οι πολύ λεπτές κόκκινες και μαύρες ρίγες στη φανέλα της Μίλαν τη δεκαετία του ’70. Παρακαλούσα γονατιστός τον πατέρα μου να με πάει στην Τούμπα στο ματς με τον ΠΑΟΚ για να τη δω από κοντά. Απορώ γιατί δεν την κράτησαν και πέρασαν στην εκδοχή με τις φαρδιές ρίγες. Η λευκή φανέλα της Ρόμα με μια ρίγα κόκκινη και μια κίτρινη, οριζόντιες στο στήθος, ήταν βασικά αυτή που με έκανε να γίνω οπαδός της ομάδας. Κόλλημα, σας λέω, με τις μπλούζες των ομάδων. Και γι’ αυτό πολλές φορές βγάζω ένα παράπονο, κυρίως με τις ελληνικές ομάδες που με το χρόνο άλλαξαν τους χρωματισμούς στις εμφανίσεις τους. Δεν είναι μπλε και κόκκινο τα χρώματα του Πανιωνίου. Είναι πορφυρό και κυανό μαζί, σε ένα συνδυασμό που θεωρώ μεγαλοπρεπή και άκρως εντυπωσιακό. Τη δε λευκή παραλλαγή της μπλούζας με τη μία ρίγα πορφυρή και την άλλη κυανή, οριζόντιες στο στήθος, τη θεωρώ αριστουργηματική. Για όσους ενδιαφέρονται, σημειώνω ότι αυτή η φανέλα κυκλοφορεί αυτές τις μέρες και πάλι σαν επετειακή στην μπουτίκ της ομάδας. Θα την αγοράσω, γιατί δεν θέλω με τίποτα να λείπει από τη συλλογή μου. Παράπονο έχω και από την ομάδα μου, τον ΑΡΗ. Δεν είναι αυτό το κίτρινο το παλιό στη φανέλα του σήμερα. Έχει αλλάξει. Έχει γίνει πιο έντονο, πιο βαθύ κίτρινο. Το κίτρινο του ΑΡΗ ήταν το κροκί το λεγόμενο. Το σκούρο κίτρινο και όχι το ανοιχτό, όπως στη φανέλα της ΑΕΚ. Μια που ανέφερα την Ένωση έχω να καταγγείλω άλλο ένα έγκλημα αισθητικής. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 στην Ένωση είχαν κυκλοφορήσει μια φανέλα που όσοι τη θυμούνται σίγουρα θα τη νοσταλγούν. Κίτρινο έντονο με τρεις οριζόντιες μαύρες ρίγες στο στήθος. Αυτή στη μέση φαρδιά και οι άλλες δυο πάνω και κάτω λεπτές. Στο κέντρο, σε κύκλο ο Δικέφαλος. Την κατάργησαν, οι εγκληματίες, και έβγαλαν κάτι άλλες με έναν τεράστιο δικέφαλο που ξεκινούσε από τις μασχάλες και δεν ξεχώριζες πού τελείωνε. Ούτε στο κέντρο διάσωσης άγριων πτηνών δεν θα σκεφτόντουσαν να φτιάξουν τέτοια κακογουστιά. Αλλά και ο Παναθηναϊκός το νέρωσε το πράσινό του. Πού είναι εκείνο το πράσινο σαν αυτό της φύσης, με το Τριφύλλι δεξιά; Η εμφάνιση την εποχή του Γουέμπλεϊ ήταν η καλύτερη από όλες και δεν την κράτησαν. Φέρτε λοιπόν πίσω τις φανέλες που αγαπήσαμε και πετάξτε αυτές τις μοντέρνες παραλλαγές στα σκουπίδια. Έχω την αίσθηση ότι οι ομάδες μας μαζί με την αίγλη τους χάνουν και το χρώμα που τις χαρακτήριζε. Ή μήπως αυτά πάνε μαζί;"ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΤΗΣ ΦΑΝΕΛΑΣ ΤΗΣ ΝΑΠΟΛΙ ΕΠΙ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΡΑΝΤΟΝΑ, ΤΗΝ ΜΙΣΗ ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΑΙ ΜΙΣΗ ΜΠΛΕ ΣΚΟΥΡΟ ΦΑΝΕΛΑ ΤΗΣ ΤΖΕΝΟΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ Ο Tomáš Skuhravý ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΟΥΣΕ, ΤΗΝ ΜΩΒ ΦΑΝΕΛΑ ΤΗΣ ΦΙΟΡΕΝΤΙΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ Ο ΜΠΑΤΙ-ΓΚΟΛ ΧΑΡΙΖΕ ΣΤΙΓΜΕΣ ΗΔΟΝΗΣ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ, ΤΗΝ ΚΙΤΡΙΝΟ-ΜΠΛΕ ΦΑΝΕΛΑ ΤΗΣ ΠΑΡΜΑ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ 90, ΤΗΝ ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΗ ΦΑΝΕΛΑ ΤΗΣ ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ ΓΙΟΥΝΑΪΤΕΝΤ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 90 ΜΕ ΤΟ OLD TRAFFORD ΑΠΟΤΥΠΩΜΕΝΟ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟ ΥΦΑΣΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΗΚΩΜΕΝΟ ΓΙΑΚΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΕΡΙΚ ΝΑ ΛΑΝΣΑΡΕΙ ΝΕΑ ΜΟΔΑ, ΤΗΝ ΠΟΡΤΟΚΑΛΟΜΑΥΡΗ ΦΑΝΕΛΑ ΤΗΣ ΝΤΑΝΤΙ ΓΙΟΥΝΑΪΤΕΝΤ ΟΤΑΝ ΤΟ 87 ΕΦΤΑΝΕ ΤΕΛΙΚΟ ΟΥΕΦΑ (ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΩ ΑΠΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥΣ ΤΕΛΙΚΟΥΣ), ΤΙΣ ΟΡΙΖΟΝΤΙΕΣ ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΡΙΓΕΣ ΤΗΣ ΣΕΛΤΙΚ, ΤΟ ΓΡΑΦΙΚΟ ΚΙΤΡΙΝΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΤΗΣ ΝΟΡΙΤΣ, ΤΙΣ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΣ ΦΑΝΕΛΕΣ ΤΗΣ ΜΠΑΡΤΣΑ ΚΑΙ ΑΘΛΕΤΙΚ ΜΠΙΛΜΑΟ;
Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2009
The Dead Weather
SUPERGROUP ME: Alison Mosshart (The Kills, Discount), Jack White (The White Stripes, The Raconteurs), Dean Fertita (Queens of the Stone Age) ΚΑΙ Jack Lawrence (The Raconteurs, The Greenhornes)
Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009
Luxembourg
10 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΜΑΘΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ: 1. ΟΙ ΜΙΣΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΞΕΝΟΙ (ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ ΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΤΟΥΣ ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΑ ΑΛΛΑ ΖΟΥΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΕΔΩ)!
2. ΟΙ ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ ΕΙΝΑΙ 3 (ΓΑΛΛΙΚΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΙΚΑ) ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ Ν' ΑΚΟΥΣΕΙ ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ 3 ΓΛΩΣΣΕΣ!
3. ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΜΙΛΟΥΝ ΑΝΕΤΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 4 ΓΛΩΣΣΕΣ (ΓΑΛΛΙΚΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ, ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΙΑΚΑ, ΑΓΓΛΙΚΑ)!
4. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΠΕΡΙΠΟΥ 150.000 ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΕΙΣΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ ΧΩΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΓΑΣΤΟΥΝ!
5. Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 1995!
6. ΣΤΙΣ 17 ΜΑΡΤΙΟΥ 2009 ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Η ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ!
7. ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ ΚΑΙ Η ΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΗΚΑΝ ΤΟ 1994 ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΝΕΣΚΟ "ΜΝΗΜΕΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ".
8. ΤΟ 1831 ΕΝΑ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΠΕΡΙΗΛΘΕ ΣΤΗΝ ΒΕΛΓΙΚΗ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ.
9. ΠΑΡΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΤΟ Saarbrücken ΑΠΕΧΕΙ ΜΟΛΙΣ 145 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ, ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ (ΧΡΟΝΟΣ ΠΤΗΣΗΣ: 20 ΛΕΠΤΑ)!
10. ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΤΟΝΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ ΠΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΟΛΛΑΝΔΙΚΗ ΑΛΛΑ ΕΧΕΙ ΠΙΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ!
+3:
11. ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΖΟΥΝ 60.000 ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΗΣ ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΑΣ (ΚΑΙ ΜΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΑΝ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ)!
12. ΤΟ ΣΕΝΓΚΕΝ, ΟΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΗΚΕ Η ΠΕΡΙΦΗΜΗ ΣΥΝΘΗΚΗ, ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ ΜΕ 1.600 ΠΕΡΙΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ!
13. ΟΙ ΤΟΠΙΚΕΣ ΜΠΥΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ!
Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2009
Major Lazer
'Hold The Line' ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ SANTIGOLD (ex SANTOGOLD), ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΩΝ Major Lazer ΜΕ ΤΟΝ ΕΥΦΑΝΤΑΣΤΟ ΤΙΤΛΟ "Guns Don't Kill People... Lazers Do"...
Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2009
Δευτέρα, 05 Οκτωβρίου 2009
Tarwater@Block33, 30-9-2009
Παρασκευή, 02 Οκτωβρίου 2009
In Bruges
ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ ΚΑΙ ΚΑΤΕΛΗΞΕ ΝΑ Μ' ΑΡΕΣΕΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ Colin Farrell...
Πέμπτη, 01 Οκτωβρίου 2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
