Σάββατο, 30 Ιουνίου 2007

ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ



Πήγαινα Γυμνάσιο όταν πρωτάκουσα μελοποιημένα τα ποιήματα του Καββαδία. Μαγεμένος από τους στίχους του αγόρασα σχεδόν ό,τι κυκλοφορούσε: τη Βάρδια, το μοναδικό του μυθιστόρημα, το Μαραμπού, το Πούσι, Τραβέρσο, ακόμη και τα μικρά πεζά Λι, και Του πολέμου/Στο άλογό μου. Το "Λι" γυρίστηκε μάλιστα ταινία το 1995 με τίτλο "Between the Devil and the Deep Blue Sea", με τον Stephen Rea, την οποία ελάχιστοι έχουν δει.
Ταξίδευα μαζί με τους στίχους του στον κόσμο και σκεφτόμουν ότι ακόμη και αν δεν καταφέρω να περάσω στο Πανεπιστήμιο θα πάω στα καράβιά, όπως έκανε και αυτός (μικρό, αθώο και χαζό που ήμουν....).

Στη χθεσινή συναυλία του Θάνου Μικρούτσικου στις Σέρρες κατάλαβα ότι οι στίχοι του Καββαδία καταφέρνουν να με συγκινούν ακόμη όπως και την πρώτη φορά που τους άκουσα...

Ραδιόφωνο στην Αθήνα: Μια πονεμένη ιστορία...


Διαβάζω στο e-mail που έλαβα για το νέο τέυχος του Sonic:
"Η ιστορία του ελληνικού ραδιοφώνου είναι πολύπαθη και χάνεται πίσω στην εποχή των κρατικών, ερασιτεχνικών και πειρατικών ραδιοφωνικών σταθμών. Με τα ερτζιανά σήμερα να κυριαρχούνται από λαϊκή, κακής ποιότητας κατά βάση μουσική, ο ρόλος των σταθμών που παίζουν αποκλειστικά ξένη, αγγλόφωνη κατά βάση, μουσική φαντάζει ιδιαίτερα απαιτητικός.

Τι ακριβώς συμβαίνει όμως στον ραδιοκόσμο της Αθήνας;

Μερικοί από τους πιο γνωστούς και καταξιωμένους παραγωγούς αποπειρώνται να κάνουν συγκρίσεις με το παρελθόν, να δώσουν τις δικές τους εξηγήσεις για το παρόν αλλά και να κάνουν τις προβλέψεις τους για το μέλλον του ραδιοφώνου.

Στο νέο SONIK που κυκλοφορεί την Τρίτη ένα μεγάλο αφιέρωμα στο ελληνικό ραδιόφωνο που θα συζητηθεί.

Εμείς παραθέτουμε ορισμένα μόνο αποσπάσματα. Τα υπόλοιπα θα τα διαβάσετε στο SONIK Ιουλίου.

Μάκης Μηλάτος
Παλιά, οι συχνότητες υπολειτουργούσαν, τις νοίκιαζες, μάζευες 5 ανθρώπους και μπορούσες να στήσεις κάτι. Τώρα τις έχουν ιδιωτικές επιχειρήσεις, που είναι στο χρηματιστήριο και πρέπει να βγάζουνε λεφτά. Ο Rock Fm π.χ. είναι μια τέτοια περίπτωση.

Θανάσης Μήνας
O Rock Fm είχε αρχίσει να εκτρέπεται προς mainstream κατευθύνσεις ακόμα και από την εποχή που βρισκόμουν και ο ίδιος εκεί -η αγορά του από πολυεθνικό όμιλο αποτέλεσε απλώς επικύρωση αυτής της στροφής.

Τάκης Γιαννούτσος (Best)
Υπάρχει και η θετική πλευρά στο σύγχρονο ραδιόφωνο: έχει απενοχοποιηθεί το ραδιόφωνο, δεν ντρέπεσαι να πεις ότι είσαι παραγωγός, έχει ένα κύρος πια, είναι επάγγελμα. Παλιά αν έλεγες ότι ήσουν ραδιοφωνικός παραγωγός ήταν σα να λες ότι είσαι αναρχικός στα Εξάρχεια και βάζεις μολότοφ.

Δημήτρης Παπασπυρόπουλος (Best)
Δεν γίνεται να παίζεις ένα μόνο τραγούδι από Killers. Δεν ξέρω πώς επιλέγονται τα τραγούδια που παίζουν στο playlist. Οι παραγωγοί δεν έχουν άποψη, δεν ξέρουν καν τι τραγούδια θα παιχτούν στην εκπομπή τους πριν να πάνε στο στούντιο.

Γρηγόρης Ψαριανός (Best)
Το στυλάκι του «ξέρουμε τι αρέσει στον κόσμο» είναι μια μαλακία, ένας φασισμός και όσοι το κάνουν είναι γουρούνια, δεν έχουν καμία παιδεία καμία αισθητική και καμία άποψη για τη ζωή, είναι μαριονέτες και τσάτσοι διάφορων ηλίθιων που τους καθοδηγούν και τους πληρώνουν. Υποχρεωτικά κι ο κόσμος ακούει γιατί τους επιβάλλεται, τι να κάνει δηλαδή, να μπει και να τα κάψει; Ακούει αυτό που του προσφέρουν, άμα όλα τα ραδιόφωνα παίζουν σκατά θα ακούει σκατά, αν θέλει όμως μπορεί να διαλέξει ραδιόφωνα που παίζουν κανονικά και πάνε μια χαρά.

Γιώργος Παπατριανταφύλλου (Kiss Fm):
Η διαδικασία του playlist είναι κάτι που μόνο ένας καλά καταρτισμένος άνθρωπος του ραδιοφώνου και της επικοινωνίας μπορεί να κάνει, γνωρίζοντας τις επιθυμίες του κοινού. Οι παραγωγοί σε συνεργασία με τη διεύθυνση προγράμματος, εκφέρουμε απόψεις και την επιλογή των κομματιών έχει τελικά η διεύθυνση προγράμματος, δεν υπάρχει καμία κατεύθυνση π.χ. από εταιρείες.

Στάθης Χριστοφορίδης (Captain Jack)
Δεν έχουμε κάτι του στυλ "θα παίξεις το τάδε τραγούδι τόσες φορές", κάθε μέρα διαλέγουμε με το χέρι σχεδόν τραγούδι-τραγούδι.

Γιάννης Κουλουκάκος (Red):
Ο λόγος που υπάρχει playlist είναι για να κρατάει ένα ύφος, ο red συγκεκριμένα ένα ροκ mainstream ύφος.

Μάκης Παπασημακόπουλος (ex-Red):
O Red θέλει να πιάνει 5-6 τα εκατό που είναι ουτοπικό, ταυτόχρονα όμως δεν κάνει καμιά προσπάθεια να υποστηρίξει τη μουσική που παίζει. [...] Τους είχα πει ότι δεν θέλω Scorpions και Bon Jovi και μου είπαν ότι πρέπει να τα βάλουμε έστω και λίγο γιατί έχουν την εντύπωση ότι είναι αυτά που θέλει ο κόσμος. Δε φτιάχνεις πάντως σταθμό και κίνημα με ημίμετρα.

Νεκτάριος Παππάς (Vinyl Microstore, VM Radio -online):
Επειδή υπάρχουν άνθρωποι με πολύ ωραίες δισκοθήκες και μουσικές, θεωρήσαμε καλή ιδέα να παίζουν και τη μουσική που βγαίνει από το μαγαζί και που ακούμε.

Κώστας Γεωργίου (Moody Radio -online):
Σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχει συμβατικό ραδιόφωνο, όπως στο εξωτερικό: τα καλά πράγματα είναι είτε ιντερνετικά είτε καλωδιακά και στα άλλα. β' ποιότητας"

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΡΑΔΙΟΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ; ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΡΩΤΗΜΑ;
1. ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΛΟ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΜΑΤΟ ΜΕ PLAYLIST.
2. ΠΛΕΟΝ ΜΕ ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΕ ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΑΠ' ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.
3. ΕΧΕΙ ΚΟΥΡΑΣΕΙ ΤΟ ΤΟΥΠΕ ΤΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.
4. ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΛΛΑ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟ: ΕΧΕΙ ΧΑΘΕΙ Η ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ. ΠΛΕΟΝ ΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΦΡΑΓΚΑ.
ΕΥΤΥΧΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ...

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2007

Monie & Monie Conniente


"Ζω ένα κράμα" λέγεται η καλοκαιρινή περιοδεία των Διογένη Δασκάλου- Monie & Monie Conniente. Τρελό γέλιο (stand up comedy), τρελή μουσική (over qualified brass) ή σε ελεύθερη μετάφραση "….μώ τα πνευστά"!

Τι είναι όλα αυτά; Απλό.

Ένα άπιαστο σε ταχύτητα show 2 ωρών που δεν καταλαβαίνεις πότε τέλειωσε.

Η καλύτερη "janabet brass band" του Βορρά είναι εδώ.
Καρπαζιά στη νύχτα, σφαλιάρα στην διασκέδαση.

Διογένης Δασκάλου, ο πιο αδύνατος χοντρός άνθρωπος του κόσμου, με την πιο σοβαρά αστεία μπάντα πνευστών του πλανήτη σας καλούν σ’ ένα LOU DA-LOU FAN πάρτι πριν την ποτοαπαγόρευση.

ΣΗΜΕΡΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 27-6 ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 2007

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2007

bad guy


Παράξενα γοητευτικό...Από τον δημιουργό του 3-Iron και του Άνοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνας...και Άνοιξη, Κιμ Κι Ντουκ.

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2007

Bolek-Lolek




Νομίζω ότι ήταν τo 2004 όταν με τον Lolek καθιερώσαμε την Τρίτη το βράδυ (11.00-1.00) σαν δίωρο ραδιοφωνικής "τελετουργίας". Και όταν λέω τελετουργία, εννόω σπονδές με μπύρες, κρασιά, ουϊσκι, πίτσες και τελευταίως σουβλακια. Από τότε τηρήσαμε την υπόσχεση μας και παίζουμε ό,τι μας αρέσει, από βενεζολάνικο ρέγκετον μέχρι βοσνιακό πανκ, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι η εκπομπή μας ασχολείται με τις μουσικές του κόσμου και μόνο (για να μην παρεξηγούμαστε). Οι εκπομπές μας μεταδίδονται ζωντανά και μέσω διαδικτύου στο http://rodonfm.net/v01/ από τον καλύτερο σταθμό της χώρας, τον Ρόδον FM.

Κυριακή, 24 Ιουνίου 2007

Ποιοι είναι οι "απολίτιστοι";



Ο αδερφός μου έχει την τύχη να ζει στην Κωνσταντινούπολη, μία από τις πιο όμορφες πόλεις του κόσμου. Χθες πήγε στη συναυλία των Daft Punk και πέρασε υπέροχα. Ούτε επεισόδια, ούτε λεηλασίες, ούτε φωτιές, ούτε σπασμένα αυτοκίνητα. Μόνο μουσική, κέφι και χορός.
Οι συγκρίσεις αναπόφευκτες. Τα σχόλια δικά σας...

Εν αρχή ην...

Αποφάσισα και γω να γίνω blogger. Ζήλεψα; Παρασύρθηκα απ' τη μόδα που θέλει φίλους και γνωστούς μου να έχουν το δικό τους blog; Ήθελα να έχω τη δυνατότητα να γράφω όταν έχω κάτι να πω; Ένιωσα τη ματαιοδοξία να έχω και γω το στίγμα μου, τον χώρο μου, στον ωκεανό που λέγεται Διαδίκτυο; Ίσως κάτι απ' όλα τα παραπάνω. Ήδη, γράφοντας αυτές τις πρώτες γραμμές κάνω σχέδια...Καλό αυτό...